[There are no radio stations in the database]

Ο Βαγγέλης Σπανακάκης μιλάει στο Βινύλιο Radio για την πορεία του στο χώρο της μουσικής

Written by on 20/01/2021

το γεγονός με τις λάθος επιλογές είναι ότι μαθαίνουμε πολλά από αυτές , από μια λάθος επιλογή μαθαίνεις περισσότερα από  ότι με μια σωστή.

Βαγγέλης Σπανακάκης, ένας άνθρωπος με μουσικό-καλλιτεχνικό background. Ξεκίνησε την δισκογραφική του καριέρα το 1989 με συνεργασίες όπως οι Λαθρεπιβάτες και η Καίτη Γαρμπή. Δύο χρόνια αργότερα, το 1991, ήρθε και η πρώτη του προσωπική δισκογραφική δουλειά. Το «Θα με ψάχνεις» που κυκλοφόρησε το 1992 σημείωσε τεράστια επιτυχία. Ο τέταρτος και τελευταίος δίσκος του κυκλοφόρησε το 1995 όταν και αποσύρθηκε για να αφοσιωθεί στις δικές του παραγωγές και ενορχηστρώσεις στο προσωπικό του studio ηχογράφησης, το Planet REC Studio. Συμμετείχε σε αρκετές μπάντες, στην διάρκεια της δισκογραφικής του πορείας αλλά και μετά. Το Βινύλιο Radio είχε την τιμή και την χαρά να συνομιλήσει μαζί του και μας είπε πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα για την πορεία του στο χώρο της μουσικής.

Καλησπέρα, χαιρόμαστε που σε συναντούμε γι αυτή τη συνέντευξη. Ξεκινώντας θα θέλαμε να μας πεις δυο λόγια για εσένα.

Καλησπέρα σας, ασχολούμαι με τη μουσική παραγωγή και την μουσική τεχνολογία από το 1980 περίπου όταν ήρθα από τον Καναδά και άρχισα να ασχολούμαι με κάποια συνθεσάιζερ. Ερχόμενος από τον Καναδά είχα ήδη κάποια μουσική κατάρτιση, είχα παίξει σε μπάντα κάποια χρόνια, σε μουσικό σχολείο, βιολί. Όταν ήρθα στην Ελλάδα ασχολήθηκα και με άλλα όργανα συνθεσάιζερ, κιθάρα ηλεκτρική. Κι αν θες κατι πιο προσωπικό, είμαι ζωόφιλος, αγαπάω πάρα πολύ τα ζώα, φροντίζω τα αδέσποτα, έχω και ο ίδιος 3-4 στο σπίτι μου.

Πότε αποφάσισες ότι θες να ασχοληθείς επαγγελματικά με τη μουσική

Ο σκοπός μου δεν ήταν ποτέ μου να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη μουσική, τη μουσική την αγαπώ όπως είναι και θέλω απλά να φτιάχνω τραγούδια με συνθεσάιζερ, θέλω να ασχολούμαι με την μουσική τεχνολογία, τώρα αυτό αν μου αποφέρει και κάποια έσοδα το αφήνω σαν δεύτερο. Δεν ήμουν από τους τύπους που είπα, α ωραία η μουσικοί βγάζουν πολλά χρήματα ή οι τραγουδιστές, οι καλλιτέχνες που βγάζουν δίσκους βγάζουν χρήματα, δε το είχα ποτέ έτσι, το άφησα μόνο του και κάποια στιγμή μου έβγαλε έσοδα και είμαι πολύ χαρούμενος εννοείται γι’ αυτό, πάντως δεν ήταν ο σκοπός μου αυτός.

Ποια ήταν τα πρώτα σου βήματα, απ όταν ήρθες σε μικρή ηλικία από τον Καναδά στην Ελλάδα

Τα πρώτα μου βήματα, όταν ήρθα από τον Καναδά στην Ελλάδα, που ήμουν μόλις 13 χρόνων όπως είπα και πριν άρχισα να ασχολούμαι με κατασκευές συνθεσάιζερ δηλαδή να κάνω κάποιες πατέντες σε ηλεκτρονικά μηχανήματα, μπήκα σε ένα συγκρότημα που έπαιζε ροκ μουσική με διασκευές από την Ευρώπη και την Αμερική, τότε γνωστά τραγούδια ροκ, ασχολήθηκα με την ηχοληψία, στο συγκρότημα έπεσε πολύ κουβάλημα τότε με τα μηχανήματα, τα τύμπανα από προβάδικο σε προβάδικο, από συναυλία σε συναυλία με τους δήμους και μου έδωσε αυτό μεγάλη εμπειρία και με τα συγκροτήματα τα διαφορετικά  και με τις εμφανίσεις που ναι μεν ήταν ερασιτεχνικές, γιατί βλέπαν ένα ερασιτεχνικό συγκρότημα, ένα σχολικό συγκρότημα, αλλά μου έδωσε μεγάλη εμπειρία στο πως να συμπεριφερθώ επάνω τη σκηνή, με τον κόσμο με τους διοργανωτές…

Θα θέλαμε να μας πεις τρεις στιγμές που έχεις ξεχωρίσει στη σταδιοδρομία σου μέχρι και σήμερα.

Η πρώτη μου καλή εμπειρία ήταν όταν συνεργάστηκα με τους Λαθρεπιβάτες που έπαιξα μαζί τους σε συναυλίες στην επαρχία, ξέρεις τότε έκαναν πολλές συναυλίες σε επαρχιακές πόλεις σε όλη την Ελλάδα, ήταν μια καλή στιγμή, μεγάλη χαρά που συνεργάστηκα με τον Γιάννη Νικολάου και τον Παντελή Θαλασσινό οι οποίοι μάλιστα συμμετείχαν και στην πρώτη μου δισκογραφική δουλειά, είχαν κάποια τραγούδια σε στίχους και σε συνθέσεις στον πρώτο μου προσωπικό δίσκο και μάλιστα ο Παντελής Θαλασσινός και ο Γιάννης Νικολάου συμμετείχαν και ερμηνευτικά σ αυτόν τον δίσκο. Ειδικά σε μια μπαλάντα πολύ ωραία, που ακόμη και σήμερα μ αρέσει να ακούω και ας είναι δικό μου τραγούδι, γιατί ξέρεις συνήθως δεν αρέσει στους καλλιτέχνες να ακούν μετά από πολλά χρόνια τα τραγούδια τους δε ξέρω γιατί, τα έχουν βαρεθεί; δε ξέρω, στον πρώτο μου δίσκο σε κάποιο ντουέτο συμμετέχει ο Παντελής Θαλασσινός σε ένα τραγούδι που λέγεται «Ταξίδι στο κορμί σου» και είναι μια από τις πρώτες καλές στιγμές στην καριέρα μου αυτή. Η δεύτερη όταν έβγαλα τον πρώτο μου προσωπικό δίσκο στην DΜΜ, η τρίτη όταν το 2004 είχα φτιάξει μια ροκ μπάντα και παίξαμε στο ΟΑΚΑ, όχι στο μεγάλο γήπεδο, από έξω σε μια πλατφόρμα, από εκεί πέρασε πάρα πολύς κόσμος, τραγούδησε μαζί μας, διασκέδασε, παίξαμε πολύ γνωστά τραγούδια, διασκευές, περάσαμε πολύ ωραία, ήταν μια πολύ ωραία στιγμή.

Αν ήσουν ένα από τα τραγούδια σου ποιο θα ήταν αυτό, ποιο είναι αυτό που σε αντιπροσωπεύει?

Κοίτα, επειδή είμαι άνθρωπος που δεν κρατάω κακία, δεν κρατάω παλιές κακές στιγμές, κρατάω μόνο τις καλές στιγμές, υπάρχει ένα τραγούδι, που δεν είναι δικός μου ο στίχος βέβαια, είναι του Αντώνη Παπά που λέγεται «Γεια μας», λέει ο στίχος «και λέω γεια μας και πάλι γεια μας και αν μας πληγώσαν στη ζωή περαστικά μας» αυτό το τραγούδι μπορώ να σου πω ότι με αντιπροσωπεύει. Είναι από τα πιο ωραία τραγούδια το οποίο έχει δυο εκτελέσεις, έχει τη μπαλάντα και μια έτσι πιο σόουλ πιο rnb εκτέλεση.

Εμπιστεύεσαι ανθρώπους γύρω σου ή είσαι πιο δύσπιστος όσο περνάνε τα χρόνια?

Νομίζω ότι όσο περνάνε τα χρόνια, επειδή γίνομαι και πιο «σοφός» και ο κάθε άνθρωπος γίνεται πιο «σοφός» όσο μεγαλώνει συλλέγοντας εμπειρίες , συλλέγοντας φίλους, προσωπικές στιγμές, πιστεύω είναι πιο εύκολο να εμπιστευτώ ανθρώπους γιατί είναι δύσκολο πλέον να κάνεις λάθος από την αρχή που κάνεις ένα φίλο, όσο περνούν τα χρόνια δηλαδή σίγουρα  κάνω πιο δύσκολα φίλους αλλά αν κάνω φίλο, λόγω των εμπειριών που έχω στη ζωή μου, πλέον στα 56 μου χρόνια, πιστεύω ότι θα κάνω λίγα λάθη και θα επιλέξω πιο σωστά, οπότε ναι εμπιστεύομαι αλλά εμπιστεύομαι βάση των πολλών  εμπειριών και έχω μικρή πιθανότητα λάθους.

Λάθος επιλογές έχεις κάνει ; Έχεις λειτουργήσει ανταγωνιστικά στο χώρο σου; 

Λάθος επιλογές σίγουρα έχω κάνει, όλοι κάνουν, το γεγονός με τις λάθος επιλογές είναι ότι μαθαίνουμε πολλά από αυτές , από μια λάθος επιλογή μαθαίνεις περισσότερα από  ότι με μια σωστή.  Ανταγωνιστικά σίγουρα έχω λειτουργήσει, πιθανώς όχι συνειδητά αλλά υποσυνείδητα, πιστεύω θα προσπάθησα να κάνω κάτι καλύτερο από κάτι άλλο όχι με κακία φυσικά αλλά για να πετύχω κάτι καλό για τον εαυτό μου, να ευχαριστηθεί ο ίδιος ο εαυτός μου που έκανα κάτι καλύτερο από παλιότερα. Γι’ αυτό το λόγο προσπαθώ να δουλέψω, ας το πούμε ανταγωνιστικά, δε το λέω με την κακή έννοια ότι α!  αυτός γιατί το έκανε έτσι.

Ένιωσες, αισθάνθηκες ποτέ αδικημένος;

Πιστεύω ότι αισθάνθηκα αδικημένος γιατί σε όλες αυτές τις θέσεις υπάρχουν άνθρωποι, δεν υπάρχουν  μηχανήματα και οι κρίσεις τους σίγουρα δεν είναι πάντα οι σωστές, οπότε σε πολλά σημεία της σταδιοδρομίας μου επιλέχθηκε λάθος άνθρωπος, λάθος ομάδα, λάθος τραγούδι, σίγουρα θα έχω αδικηθεί σε πάρα πολλά σημεία αλλά πάλι αυτό δε με πτοεί, είμαι ευχαριστημένος με το τι έχω κάνει, που έχω φτάσει και ας είναι το όνομά μου, έτσι λίγο πιο μικρό από άλλους καλλιτέχνες. Είμαι πολύ ευχαριστημένος με όλα αυτά που έχω πετύχει.

Θα θέλαμε να μας πεις τρεις λέξεις που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο Βαγγέλη Σπανακάκη.

Οι λέξεις που με χαρακτηρίζουν, βλέπω τον εαυτό μου ότι είναι τελειομανείς, δηλαδή προσπαθώ ότι κάνω  να το κάνω στην εντέλεια. Αυτό είναι από μια άποψη καλό αλλά και κακό, γιατί μπορεί να ξοδέψω χρόνο περισσότερο από ότι χρειάζεται πραγματικά, ας πούμε, αν ένας άνθρωπος καταλαβαίνει μέχρι την ποιότητα 7 κι εγώ θέλω να φτάσω την ποιότητα στο 8 η στο 9, είναι άδικος ο χρόνος γιατί ότι και να δώσεις στον κόσμο θα καταλάβει μέχρι το 7, οπότε είναι άδικος χρόνος, Μου αρέσει πολύ να κάνω πλακά φάρσες, τρολάρω πολύ με φίλους με συναδέλφους ακόμη και με αγνώστους είναι το main χαρακτηριστικό μου, είμαι πολύ του γέλιου, του αστείου και ότι και να συμβαίνει γύρω μου προσπαθώ να μειώσω την αρνητική κατάσταση με κάτι τέτοιο, με γέλιο, με ένα αστείο, με κάτι χαρούμενο.

Το τραγούδι «θα με ψάχνεις» έχει αφήσει ιστορία στο Ελληνικό πεντάγραμμο , ο κοσμος το αγάπησε το έκανε δικό του, μίλησέ μας για το κομμάτι και την ιστορία που κρύβει.

Πρώτα από όλα, πολύ λίγα κομμάτια έχουν δικό μου στίχο, δεν μπορώ να πω ότι είμαι στιχουργός, το συγκεκριμένο δεν έχει κάποια προσωπική στιγμή, ήταν μια έμπνευση στιγμής σίγουρα το αγαπώ πάρα πολύ το τραγούδι αυτό, ένας λόγος παραπάνω που ο στίχος είναι δικός μου. Έχει περάσει αρκετά  στάδια παραγωγής αυτό το τραγούδι,  ξεκίνησε από ένα υπόγειο πολύ κακό με μηχανήματα μέσα σε υγρασία, έχει δημιουργηθεί με πολύ κακές συνθήκες αυτό το τραγούδι, με πολύ κόπο αγόρασα κάποια συνθεσάιζερ , χρωστούσα αρκετούς μήνες για να τα ξεπληρώσω και βγήκε με «ωραίες» συνθήκες που τις θυμάμαι και χαίρομαι που πέρασε αυτά τα πράγματα, δεν ήταν ένα από τα τραγούδια που έκατσα στα keyboard πάτησα τα πλήκτρα ή στην κιθάρα και βγήκε αυτό το τραγούδι. Επειδή κρύβει όλη αυτήν την ενέργεια, ίσως για αυτό να είναι και τόσο γνωστό. Πολύς κόσμος στην Ελλάδα ξέρει το τραγούδι αλλά δεν ξέρουν ότι το τραγουδάω εγώ. Περισσότερο ξέρουν το τραγούδι παρά εμένα και αυτό εμένα με χαροποιεί και πάλι.

Σε ποιους θα ήθελες να πεις ευχαριστώ από την αρχή της καριέρας σου μέχρι και σήμερα.

Πρώτα από όλα στους γονείς μου που με έκαναν αυτό που είμαι, έναν άνθρωπο που αγαπάει τη μουσική και έχει δοθεί 100% σ αυτήν, στην κοπέλα και γυναικά μου την Έφη που είναι και μουσικός και με έχει στηρίξει όλα αυτά τα χρόνια, είμαστε πολλά χρόνια μαζί, είμαστε από το 1991.Θα ήθελα να ευχαριστήσω και την δισκογραφική μου εταιρεία την DΜΜ που με πίστεψε, γιατί ήταν μια καινούρια δισκογραφική εταιρεία τότε. Επίσης, στον Παντελή Θαλασσινό και στον Γιάννη Νικολάου, γιατί ενώ είχαν ένα πολύ μεγάλο όνομα στη δισκογραφία θέλησαν να μου γράψουν τραγούδια, να μου δώσουν στίχους, να συμμετέχουν στο δίσκο μου, όπως και στον Αντώνη Παπά, που ήταν ένας κορυφαίος στιχουργός, μου έδωσε τραγούδια χωρίς να έχει κάποια οικονομική απαίτηση κι έβγαλα πολύ καλά τραγούδια με τους στίχους του.

Κλείνοντας και ολοκληρώνοντας αυτή την πολύ όμορφη συζήτηση θα θέλαμε μια ευχή από εσένα ή τις σκέψεις σου αν θες καλύτερα, για το κοινό που θα διαβάσει αυτή τη συνέντευξη.

Θα ήθελα ο κόσμος να είναι υγιείς, περισσότερος κόσμος να ασχοληθεί με τη μουσική, επειδή είναι μια εποχή που μας κατακλύζει η τεχνολογία, τα μηχανήματα, τα ηλεκτρονικά,  τα tablet, τα κινητά, το internet, εγώ θα ήθελα περισσότερο ο κόσμος να ασχοληθεί με τη μουσική, με την τέχνη γενικότερα κι ας είναι κάτι πιο γήινο, πιο απλό, αν θέλει μπορεί να το συνδυάσει  με την τεχνολογία δηλαδή να πάρει έναν υπολογιστή και να αρχίσει να φτιάχνει μουσική με ένα πρόγραμμα, θα του δώσει πολλές ευκαιρίες να γράψει μουσική έτσι. Επίσης να δέχονται τα πράγματα πιο θετικά και να προσπαθούν να κάνουν αληθινούς φίλους και όχι φίλους μέσω social media, δεν είναι φιλία αυτό το πράγμα, δεν ξέρεις τον άλλον αν δεν ζήσεις μαζί του, αν δεν πας μια βόλτα μαζί του, αν δεν πεις μια κουβέντα από κοντά.