Current track

Title

Artist

Current show

Vinylio Now Thats

12:00 14:00

Current show

Vinylio Now Thats

12:00 14:00

Background

Ζωή Τηγανούρια : «Η τέχνη περνά μεγάλη κρίση και θα αντέξει μόνο όποιος έχει πολύ γερό στομάχι»

Written by on 14/11/2020

«Η τέχνη περνά μεγάλη κρίση και θα αντέξει μόνο όποιος έχει πολύ γερό στομάχι»

Η Ζωή Τηγανούρια είναι συνθέτης & σολίστ ακορντεόν. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο νησί της Σαμοθράκης σε οικογένεια Παραδοσιακών μουσικών. Έχει συνεργαστεί με τους περισσότερους διάσημους τραγουδιστές στην Ελλάδα, καθώς και με διεθνείς καλλιτέχνες. Είχαμε μια όμορφη συνομιλία μαζί της και σας μεταφέρουμε τι μας είπε.

 

Καλησπέρα σας, ξεκινώντας τη συζήτηση αυτή θα θέλαμε να μας πείτε λίγα λόγια για εσάς. 

Με  δυο λόγια… Έχω μια ευτυχισμένη οικογένεια, αγαπώ και δουλεύω με μεράκι την τέχνη της μουσικής, χωρίς συμβιβασμούς και ανταπεξέρχομαι στο πλαίσιο του δυνατού με αξιοπρέπεια, αυτή τη δύσκολη και περίεργη εποχή εγκλωβισμού που μας έχει επιβληθεί. 

Πότε μπαίνει για πρώτη φορά η μουσική στη ζωή σας;

Σαν άκουσμα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, αλλά επαγγελματικά από τα 18 μου. Ίσως και στην εφηβεία μου μπορώ να χρησιμοποιήσω το «επαγγελματικά» με επιφύλαξη διότι έβγαζα χαρτζιλίκι κάθε Σάββατο που έπαιζα στο πλάι του πατέρα μου στους μπάλους του Νησιού, ενώ ταυτόχρονα διασκέδαζα ως κοριτσάκι.

Ποια ήταν τα πρώτα σας μουσικά ακούσματα και πόσο έχουν επηρεάσει τις δικές σας επιλογές?

Τα πρώτα ακούσματα ήταν  Παραδοσιακά και Λαϊκά και λίγο αργότερα, τα ποπ της εφηβείας μου. Όλα είχαν καταγραφεί στο υποσυνείδητο και βρήκαν έκφραση όταν άρχισα να συνθέτω και να ασχολούμαι με το ακορντεόν. Τότε  συνειδητοποίησα τις μουσικές μου καταβολές και την επιρροή τους στην μετέπειτα εξέλιξή μου.

Πότε αρχίζει επαγγελματικά η ενασχόλησή σας στο χώρο της μουσικής;

Όπως προανέφερα στα 18 μου τρία χρόνια παίζοντας αρμόνιο και έπειτα από τα 21 μου ξεκινώντας ακορντεόν και γράφοντας μουσική.

Πραγματικά  ζούμε την εποχή του αποπροσανατολισμού, χρειάζονται γερά νεύρα αυστηρός στόχος, πείσμα.

Γιατί άραγε ασχοληθήκατε με το ακορντεόν;

Έτσι απλά συνέβη.  Μου ταίριαξε, μου άρεσε ο ήχος του, ήταν οι συνθήκες τέτοιες που με οδήγησαν σε αυτό…  Από την άλλη μπορούσα να συνδυάσω πολλά διαφορετικά στυλ μουσικής και διαφορετικά μουσικά χρώματα μέσα από τον ήχο του. Δε μπορείς εύκολα να δώσεις εξήγηση απλά συμβαίνει και σε χαρακτηρίζει! Είναι μια ευτυχής  επιλογή που χάραξε τη διαδρομή μου…

Ποια η πολυτιμότερη συμβουλή που σας έχουν δώσει και την κρατάτε μέχρι σήμερα;

Να ακόλουθης τη καρδιά σου!

Πολλές και σημαντικές συνεργασίες όλα αυτά τα χρόνια και αμέτρητα τραγούδια, ποιές από αυτές τις συνεργασίες θα ξεχωρίζατε και γιατί.

Σε αυτή την ερώτηση δίνω πάντα την απάντηση ότι από όλες μου τις συνεργασίες έχω απορροφήσει πολλά στοιχεία κυρίως καλά αλλά και δυσάρεστα κάποιες φορές. Είναι όμως όλα μαθήματα ζωής, τα οποία καταγράφονται για να βελτιώνομαι και να συνεχίζω να δημιουργώ… Ωστόσο έχουν χαραχτεί έντονα στη μνήμη μου κάποια  γεγονότα:  Η συνεργασία μου παλαιότερο με τον James Brown ως support στις συναυλίες του στην Ελλάδα  (2006), η παρουσία μου πρόσφατα μπροστά στον Πρόεδρο Δημοκρατίας κ.κ Προκόπη Παυλόπουλο ερμηνεύοντας τραγούδι μου σε στίχους του Πασχάλη Μπούρα με θέμα τη Γενοκτονία  και τα θερμά συγχαρητήρια του(2019),

Η συνεργασία μου με τον Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ.κ Άνθιμο γράφοντας τραγούδι με θέμα τη Σαμοθράκη & Σαμοθράκης βήμα (2016).

Η πανευρωπαϊκή επιτυχία του τραγουδιού μου «Αvec toi Zoe Feat In Grid» (2012).

Επίσης η πρόσφατη συμμέτοχη μου στο «We are 1 world» τραγούδι του Jason McCoy and Friends κατά της πανδημίας στο οποίο συμμετέχουν διάσημοι καλλιτέχνες από όλο το κόσμο και τόσα άλλα που μπορεί κανείς να εξερευνήσει στο site μου https://zoe-music.net/el/ 

 

 

Ως μουσικοσυνθέτης έχετε γράψει πολλά τραγούδια. Εάν χρειαζόταν να γράψετε έναν στίχο που να απεικονίζει την ζωή σας ποιος θα ήταν αυτός;

Η αλήθεια είναι ότι δε γράφω στίχους αλλά έχω ωστόσο γράψει τρεις στίχους ο ένας από αυτούς νομίζω ότι με εκφράζει και μπορώ ανεπιφύλακτα να τον αφιερώσω στον άντρα μου…

«Στον ζωντανό ουρανό, θα ορκιστώ,

  Δεν θα πάψω μόνο εσένα, όσο ζώ, να αγαπώ…

  Δεν θα πράξω, για εμένα, Ούτε ένα λεπτό,

  Θα σε έχω σαν εικόνα, σαν θεό…»

Αφορμής δοθείσας θα ήθελα να αναφερθώ στην πρόσφατη κυκλοφορία του τραγουδιού μου «Ζωντανός ουρανός» στο μακρινό Ιράν από Ιρανό διάσημο ερμηνευτή τον Roozbeh Nematollahi  και το ότι το έχει τραγουδήσει στα ελληνικά και έχει κάνει video clip  στα ελληνικά νησιά όπου προβάλει την Ελλάδα στο Ιράν. Το τραγούδι αυτή τη στιγμή γνωρίζει εκεί επιτυχία. Η  πρώτη ερμηνεία  του ανήκει στη Καίτη Γαρμπή  «Ζωντανός Ουρανός»  (2016)   

Κάθε μια από τις δημιουργίες σας έχει πάντα επιρροές από την ελληνική παράδοση. Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσής σας;

Ο πατέρας μου με το βιολί, ο παππούς μου με το λαούτο, και Τα  αγνά  και όμορφα παιδικά μου χρόνια στον ευλογημένο τόπο που μεγάλωσα τη Σαμοθράκη. Αυτό από μόνο του είναι παράδοση δε μπορείς να ξεφύγεις… αλλά εγώ δεν θέλω να ξεφύγω μου αρέσει η καταγωγή μου και το δείχνω πάντα ποικιλοτρόπως! Ωστόσο θα διορθώσω το ότι  δεν έχουν «όλες» μου οι δημιουργίες επιρροή από η παράδοση διότι έχω πολλά κομμάτια όπως το «δυο χείλη κατακόκκινα» σε στίχους Χάρη Ρώμα που, η το «last tango by Ζoe» δεν έχει καμιά σχέση με την ελληνική παράδοση αλλά θα έλεγα με επιφύλαξη περισσότερο είναι επηρεασμός από τα  με τα Tango της Αργεντινής.

Αυτή τη περίοδο, πόσο εύκολο είναι για ένα νέο καλλιτέχνη να προωθήσει την δουλειά του;

Δεδομένης της κατάστασης δεν είναι καθόλου εύκολο. Όλα έχουν γίνει πολύ δύσκολα. Η τέχνη περνά μεγάλη κρίση και θα αντέξει μόνο όποιος έχει πολύ γερό στομάχι. Οι περισσότεροι νέοι ψάχνουν να βρουν δουλειές οπουδήποτε για το προς το ζην, άσχετες με τη μουσική η τη οποιαδήποτε τέχνη αγαπούν, κάτι που ναι μεν τους σκληραγωγεί αλλά ταυτόχρονα  τους  διώχνει αργά και βασανιστικά από το στόχο. Πραγματικά  ζούμε την εποχή του αποπροσανατολισμού, χρειάζονται γερά νεύρα αυστηρός στόχος, πείσμα. Ασφαλώς απαιτείται  και  πολύ τύχη για να τα καταφέρει κάποιος νέος καλλιτέχνης να διαπρέψει,  χωρίς γνωριμίες και μπάρμπα στη Κορώνη. Έξαλλου η Ελλάδα δε φημίζεται για την αξιοκρατία της. Όσο καλύτερος είναι κάποιος τόσο πιο βαθιά προσπαθεί το σύστημα να τον «χώσει», ώστε να επιπλέουν οι φελλοί και να υπάρχει η αρρωστημένη ισορροπία συμφώνα με τα μέτρα και τα σταθμά των κυβερνόντων σε όλους τους τομείς. Τις ισχυρές  θέσεις τις κρατούν λίγοι, οι οποίοι αποφασίζουν για τις τύχες των πολλών. Κάτι που σε μια χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία και που «φαινομενικά έχει δημοκρατία» δε ταιριάζει…  

Ποιες είναι οι λέξεις που σας χαρακτηρίζουν;

Το πείσμα και η δικαιοσύνη.

Τι σημαίνει για εσάς η οικογένεια;

Οικογένεια σημαίνει  τα πάντα, είναι ιερή! Μας τη χαρίζει ο θεός και πρέπει να τη σεβόσαστε και να τη προστατεύουμε!

Μένουμε σπίτι εφόσον μας το έχουν επιβάλει…  με δραστηριότητες έστω από το σπίτι σε ότι ειδικεύετε ο καθένας για να ξεπερνούμε την απραξία και την μελαγχολία που μοιραία υπεισέρχεται όταν σε εγκλωβίζουν.

Πως βλέπετε και νιώθετε που ο πολιτισμός έχει πληγεί λόγω Κορωναιού;

Πληγώνομαι διότι πιστεύω ότι βιώνουμε μια  υπερβολή. Ασφαλώς δε παίζουμε με την υγεία μας και πρέπει να προσέχουμε αλλά από την άλλη έχει επιβληθεί στο κόσμο μια τρομοκρατία που επισείει τέτοιο κατευθυνόμενο πανικό από τα ΜΜΕ, ο οποίος  μας έχει ευνουχίζει. Έχει γίνει ο κόσμος στρατιωτάκια του φόβου. Θεωρώ ότι έχουν υπάρξει πολλές ιώσεις τουλάχιστον τα τελευταία 100 χρόνια εξίσου  επικίνδυνες, που δεν τους δώσαμε με τόση βαρύτητα. Στον Κορωναιό έχει δοθεί  περίσσια βαρύτητα και οι συνέπειες ήδη φαίνονται στην οικονομία μας! Η  απραξία του κόσμου είναι η χειρότερη συνταγή για την πρόοδο την εξέλιξη, κατά συνέπεια και για  την πολιτισμό. Μιλώ  γενικά διότι δεν είμαι ειδική για να πω λεπτομέρειες ούτε γνωρίζω από στατιστικές,  ωστόσο έχω την στοιχειώδη λογική να δω την υπερβολή και να επισημάνω χωρίς φόβο τη δική μου αλήθεια. Οι Έλληνες δε φοβούνται για την υγεία τους αλλά για το πρόστιμο. Ε αυτό με ξεπερνά… Ο κάθε νοήμον άνθρωπος θεωρώ ότι  μπορεί να προφυλάξει τον εαυτό του από τον Κορωναιό εφόσον γνωρίζει ότι ανήκει σε  ευπαθής ομάδα. Δε καταλαβαίνω για πιο λόγο πρέπει να μας  επιβληθεί πρόστιμο για να μην αρρωστήσουμε… Αυτή είναι η θέση μου…  όποιος κατάλαβε κατάλαβε… και όποιος διαφωνεί πάλι δικαίωμα του.

Μένουμε σπίτι, ποιο είναι το δικό σας μήνυμα;

Μένουμε σπίτι εφόσον μας το έχουν επιβάλει…  με δραστηριότητες έστω από το σπίτι σε ότι ειδικεύετε ο καθένας για να ξεπερνούμε την απραξία και την μελαγχολία που μοιραία υπεισέρχεται όταν σε εγκλωβίζουν.  Στην οικογένεια μας όσο κρατάει ακόμα η ρευστή και συνεχώς μεταβαλλόμενη κατάσταση, κι έως ότου το κοινό να ψυχαγωγηθεί και να συμμετάσχει εκ νέου στη μυσταγωγία του «ζωντανού θεάματος», η ιδέα μιας δισκογραφικής παραγωγής έρχεται σαν βάλσαμο, ως μία υγιής διέξοδος στην καλλιτεχνική ανάγκη για μουσική δημιουργία και έκφραση. Κάπως έτσι κυκλοφορούν από την εταιρία μας Zoe Music  νέες παραγωγές όπως αυτή με την μέτζο σοπράνο Ελένη Βουδουράκη να ερμηνεύει  τραγούδια μου από το παρελθόν που αυτή τη φορά τα έχω προσεγγίσει ενορχηστρωτικά  με συμφωνικό και λυρικό τρόπο. «Θα ταξιδεύω» & «φως που τρέχει» .

Αλλά και ο σύζυγος μου ο Στέλιος Γενεράλης θα κυκλοφορήσει σε μερικές μέρες μια παραγωγή δική του  που καυτηριάζει με χιουμοριστικό τρόπο μέσα από έξυπνα βίντεο  τα κακώς κείμενα της εποχής μας. Και άλλες παραγωγές που ετοιμάζονται!

Ευχαριστούμε για τον χρόνο που διαθέσατε για το κοινό του Βινύλιο Radio. Τι ευχή δίνετε στον κόσμο που μας ακούει και μας διαβάζει;

Εύχομαι οι άνθρωποι να μην το βάλουν κάτω, να  προσέχουν την  ψυχική  τους υγεία μέσα από ευχάριστες και εποικοδομητικές   δραστηριότητες από διάβασμα έως ζωγραφική, από άθληση έως μουσική, από μαγειρική και κηπουρική,  έως επιστήμη  και οτιδήποτε δυναμώνει το νου και το πνεύμα και αγαπάει ο καθένας. Εύχομαι να ολοκληρώσουν όλα αυτά που δεν πρόλαβαν τα προηγούμενα χρόνια στη δίνη των  γρήγορων  ρυθμών της καθημερινότητας της  προηγουμένης περιόδου. Ασφαλώς και να προσέχουν για την υγεία τους, το πολυτιμότερο αγαθό που αξίζει σεβασμό και φροντίδα.

Τι να ευχηθούμε για εσάς μέχρι την επόμενη φορά που θα συναντηθούμε;

Να συνεχίσω να έχω όρεξη και μεράκι  για δημιουργία παρόλα τα εμπόδια και τις γροθιές στο στομάχι που βιώνει ο κλάδος μου….    διότι αυτή γλυκαίνει τη ψυχή μου με ηρεμεί και μου δίνει δύναμη να συνεχίζω… ξεπερνώντας τα δύσκολα…